„Jej Wysokość Jadwiga” to dramat historyczny ukazujący kulisy politycznych decyzji w końcu XIV wieku, w których tytułowa władczyni staje się przedmiotem negocjacji i transakcji politycznych. Utwór przedstawia dwóch cudzoziemców, zatroskanych o los królowej, oraz ironicznie nazywanego „Kerberosem” odźwiernego, który kontroluje jej kontakty i ogranicza swobodę działania.

Stopniowo wprowadzony jest jeszcze jeden cudzoziemiec – Litwin – który dokonuje transakcji z jednym z dostojników. W wyniku tej kalkulacji tron, wraz z królową, przechodzi w ręce nowego układu politycznego. Miniatura eksponuje mechanizm ubezwłasnowolnienia władcy, pokazując, że decyzje historyczne mogą być podejmowane wbrew osobistej woli monarchy, a instytucje władzy działają w perspektywie interesów państwowych i dynastycznych.

Dramat nie rekonstruuje faktów kronikarsko, lecz skupia się na napięciu między postaciami, kalkulacją polityczną i symboliczną rolą królowej. Forma miniatury scenicznej – zwięzła, dialogowa i kameralna – pozwala wydobyć paradoksy władzy, zależności polityczne i dylemat moralny osób uczestniczących w transakcji. Utwór przeznaczony jest do realizacji scenicznej lub czytania performatywnego, gdzie znaczenie decyzji politycznych wysuwa się na pierwszy plan.